Er is een tijd geweest dat ik diep in de duisternis zat.
Ik heb de leegte gevoeld, de wanhoop, het punt waarop je alles kwijt bent inclusief jezelf.
Rock bottom.
En toch… precies daar begon mijn nieuwe leven.
Want wat ik daar vond, was niet het einde.
Het was een begin.
De bodem werd mijn fundament.
De pijn werd mijn leraar.
Het verleden, hoe zwaar ook, bleek geen vloek maar een bron.
Mijn droom is geboren uit die diepte.
Ik wil dat mijn verleden niet voor niets is geweest.
Dat de littekens die ik draag niet alleen mijn verhaal vertellen,
maar ook licht geven aan anderen die in hun donkerste nacht staan.
Ik wil mijn lessen delen.
Mijn stem gebruiken.
Niet omdat ik perfect ben, maar juist omdat ik door de storm ben gegaan.
Omdat ik weet hoe het voelt om te vallen.
En omdat ik weet hoe het voelt om weer op te staan.
Als ik met mijn woorden, mijn energie, mijn ervaring,
ook maar een iemand kan raken…
Een iemand kan laten zien dat het leven nog steeds de moeite waard is…
dan is mijn droom al werkelijkheid.
Want die persoon…
dat had ik zelf kunnen zijn.
Ik doe dit voor mijn jongere zelf.
Voor de jongen die hoop nodig had, een lichtpunt, een hand die zei
Je hoeft dit niet alleen te dragen. Er is een weg omhoog.
Mijn droom is helder:
spreken, inspireren, gidsen.
Mijn duisternis omzetten in licht,
zodat mijn weg niet voor niks is geweest
maar een kompas wordt voor wie nog zoekt.
Dit is mijn missie.
Dit is mijn ziel.
En ik weet het beste moet nog komen. 
#MirrorOfLife#Droom#Missie#KrachtUitPijn#Bewustzijn#Transformatie