Er waren tijden dat ik geen uitweg zag.
Dat het donker voelde en ik mezelf kwijt was.
Maar elke keer stond ik weer op.
Elke keer zette ik toch een stap vooruit.
Die momenten hebben me gevormd.
Ze hebben me laten zien hoeveel kracht er in mij zit,
ook als ik dat zelf niet geloofde.
Diep vanbinnen wist ik altijd al waar ik naartoe wilde,
maar ik durfde het lang niet.
Ik bleef wachten.
Twijfelen.
Tot ik besloot te gaan lopen.
Stap voor stap.
Nu ontvouwt mijn pad zich steeds meer.
Er komen nieuwe mensen op mijn weg.
Ik ben begonnen met spreken.
Ik bouw aan mijn community.
Misschien is ze nog niet groot,
maar ze groeit.
En elke kleine groei maakt me dankbaar.
Als ik terugkijk,
tien jaar geleden, of zelfs maar een paar jaar terug,
had ik nooit gedacht hier te staan.
Ik ben trots op hoe ver ik ben gekomen
en dankbaar dat ik niet heb opgegeven.
Mijn vader zei: Dit wordt jouw jaar.
En hij had gelijk.
Dit jaar heb ik veel geleerd.
Ik ben gegroeid in kracht,
in eigenwaarde,
in vertrouwen.
En toch… ik ben nog steeds onderweg.
Er is nog ruimte om te groeien,
ruimte om te leren.
En het mooiste?
Het jaar is nog niet voorbij.
Ik heb nog drie maanden.
En ik weet: dit is nog maar het begin.
#MirrorOfLife#Dankbaarheid#Groei#Doorbraak#NieuweEnergie#Onopstopbaar